தாகம்…காரம்…தண்ணி!

‘டாடி, எனக்குத் தண்ணி கொடுங்க’ – விளையாட்டுக்கு நடுவே வந்து கேட்டாள் ஆதி. ஹாலுக்கு நடுவே டிவியில் வரும் சினிமா பாடல்களுக்கு ஆடுவதுதான் அன்றைய விளையாட்டு. முகத்தில் லேசாக வியர்வை வடிந்தது. ‘அங்கிள், எனக்கும் தண்ணி கொடுங்க’-இது மேல் வீட்டு காயு. எங்கள் வீட்டில் உரிமையோடு தண்ணீர் கேட்கும் காயு ஸ்நாக்ஸ் ஏதேனும் கொடுத்தால் ரொம்ப தயக்கத்துக்குப் பிறகுதான் வாங்குவாள். அடுத்த வீட்டில் தண்ணீர் கேட்டு வாங்கிக் குடிப்பதன் மூலம் குழந்தைகள் அங்கே ஒரு பிணைப்பை ஏற்படுத்திக்கொள்ள, உரிமையை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள முனைகிறார்களோ? தண்ணீ ர் மட்டுமே அதற்குச் சரியான பொருள் என்பதையும் எப்படியோ அறிந்து வைத்துள்ளார்கள் போல.

காயு மிச்சர் நிரம்பிய ஒரு கிண்ணத்தோடு வந்திருந்தாள். ஒரு வாய் மிச்சர் சாப்பிடுவதும் சாப்பிட்டுக்கொண்டே ஆடுவதுமாக இருந்தாள். அவளுக்கு மிக்சர் காரம் தாங்கவில்லை போல. ’முதல்ல உனக்கா,எனக்கா?’ என்று இருவருக்கும் இடையே தண்ணீர் உரிமைப் பிரச்னை ஆகிறது. நான் தண்ணீர் தம்ளரை முதலில் காயுவுக்குக் கொடுத்தேன். ஆதிக்குக் கோபம். ‘டாடி, அவ காரத்துக்கு தண்ணி கேட்குறா, நான் தாகத்துக்குத் தண்ணி கேட்குறேன்’ என்று ரொம்ப சீரியஸாக முறையிட்டாள். டிவி சீரியல் வசனம் போல அவளிடமிருந்து வார்த்தைகள் வருகிறது. ‘ஐயோ, நான் இனிப்பு மிக்சர் சாப்பிடுறேன்’- உடனே காயுவிடமிருந்து விளக்கம். இது நானும் ஆதியும் எதிர்பாராத ஒரு திருப்பம். ’காயு நம்ம வீட்டுக்கு கெஸ்ட்டா வந்திருக்காள்ல, அப்போ அவளைத்தானே முதல்ல கவனிக்கணும்.அடுத்த முறை வேணும்னா உனக்கு முதல்ல தண்ணி கொடுக்குறேன்’ என்று ஆதியைச் சமாதானப்படுத்தினேன். அவளுக்கும் அது சரியென்று பட்டிருக்க வேண்டும். அதிருப்தியிலிருந்து விடுபட்டு காயுவுடன் மீண்டும் விளையாட ஓடினாள்.

விளையாட்டின் இடையே ஒருவரை ஒருவர் கோபித்துக்கொள்ளும் குழந்தைகளைச் சமாதானப்படுத்துவது நாம் எதிர்பாராத வகையில் சில சமயங்களில் மிகவும் எளிதானதாகிவிடுகிறது. ஆனால் ஒரு விடுமுறை நாளில் இப்படி பத்து தடவையாவது நாம் சமாதான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டாக வேண்டும். அதுதான் கஷ்டம்.

இவர்களின் உரிமைச்சண்டையைப் பார்த்து எனக்குச் சிரிப்புதான் வந்தது. அவர்கள் பேசும் பேச்சு ஆச்சர்யமாக இருந்தது. எங்கிருந்து இப்படியெல்லாம் பேசக் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். சினிமாவும் டிவி சீரியல்களும் குழந்தைகளை எவ்வளவு தூரம் ஆக்கிரமித்திருக்கிறது?

குழந்தைகளுடனேயே அலைகிற மனம் எனக்கு இல்லை. எளிதில் பொறுமை இழந்துவிடுவேன். அவர்களின் உலகம் வழியே கொஞ்ச நேரம் கடந்து செல்லும்போதே கிடைக்கும் இன்ப அதிர்ச்சிகள் மனதை மிகவும் லேசாக்கிவிடுகின்றன. குழந்தைகளிடையேயான உரையாடல் மிகவும் சுவாரஸ்யமானதாக வெளிப்படும்போது அதிர்ஷ்டவசமாக நான் அவர்களுக்கு அருகே இருக்கிறேன்.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: